Efrat Zehavi

I am a singer without a voice. A storyteller with no words. I am a killer but I have no swords. My fingers are my thoughts.

 

Ja. Dit diepzinnige gedichtje omvat dus waar Efrat zich mee bezig houdt. Ze is beeldhouwster. Alles wat ze nodig heeft zijn een paar pakketten kleurrijke modelleer klei en een digitale camera. Ze boetseert namelijk portretten van de bezoekers. Eerst begint ze een kort gesprekje. Zo maakt ze kennis en probeert ze iets te ontdekken over zijn of haar identiteit. Daarna pas maakt ze het beeldje en tot slot een foto. De klei is erg breekbaar en kan niet worden gebakken. Daarom maakt ze 3 foto’s die dienen als documentatie. Als cadeau krijgt de bezoeker de foto en een citaat uit het gesprekje opgestuurd.

Pass Portraits is onderdeel van de tentoonstelling Souvenir: herinneren als object (deel 3). In deze tentoonstelling vragen VAK cursisten zich af hoe herinneren werkt. Heb je daar foto’s of een souvenir voor nodig?

 

Foto’s: Plan_D

 

Waar? Expositieruimte 38CC op Hooikade 13. Of kijk op de website.

Be first to comment