KonneKting Kids

 
 

De Gamer, de Avonturier en de Knutselaar. Het doet je denken aan kleine kinderen die met scoutingsjaaltjes en piratenpakjes door de bossen rennen. Niet in Job’s project. Hier ging het niet over kinderen die vrij rond konden rennen, maar kinderen met kanker. Kinderen die door – vaak genoodzaakte – isolatie juist in hun eigen bubbeltje kruipen. Dat moet anders kunnen, dacht afgestudeerd IO-er Job Jansweijer. Voor zijn afstuderen heeft hij, na grondig onderzoek in ‘het veld’, een modulair speelgoed-setje ontwikkeld dat multi-inzetbaar is voor verschillende spellen en op verschillende manieren.

 
KonneKt bestaat uit een setje met magneten en verschillende gekleurde vormen. Deze vormen kunnen door middel van de gaten op verschillende manieren gekoppeld worden zodat elke keer, nieuwe vormen en nieuwe spellen verzonnen kunnen worden. Door de magneten kunnen de kinderen aan beide kanten van het raam van de isolatiekamer met elkaar communiceren door middel van deze vormen, ondanks de barriere van het glas. Door KonneKt kunnen de kinderen weer eventjes uit de glazen muren van hun ziekte treden.

 
 
Waarom heb je gekozen voor dit onderwerp?
“Een van de onderwerpen die ik interessant vond, was het ontwerpen voor een doelgroep met een visie op de wereld die heel erg ver van mijn eigen beleving van de wereld af ligt. Dus bijvoorbeeld kinderen met kanker.”

 
Waarom iets maken voor communicatie tussen zieke kinderen?
“Die kinderen zijn vaak veel in het ziekenhuis. Vaak meerdere dagen per week. Zeker tussen 6-10 jaar geldt ‘uit het oog ook uit het hart’ voor vrienden. Dus om vrienden te zijn, moeten ze veel met elkaar spelen en elkaar veel zien. Voor diezelfde doelgroep is het ook niet super makkelijk om nieuwe contacten te leggen.”

 
Merkte je dat die kinderen wilden spelen? Zijn ze daar niet te ziek voor?
“Dat was inderdaad ook een verwachting die ik had. Hebben ze er überhaupt wel behoefte aan? Maar de kinderen voelen zich niet altijd ziek, en ze vervelen zich ook vaak. Zeker de geïsoleerde kinderen. Dan is spelen met leeftijdsgenoten erg belangrijk voor een normaal sociale ontwikkeling.”

 
 

Het glas is een hele fysieke barrière, maar het is ook de verbinding met de rest van het ziekenhuis.

 

Denk je niet dat, ondanks dat de kinderen met elkaar spelen, er altijd nog zo’n glazen barrière zal zijn?
“Ja, er is natuurlijk een limiet aan hoe dichtbij je het contact kan maken. Ze mogen hun kamer niet uit. Met die beperking heb ik geprobeerd de interactie en het contact zo direct en levendig mogelijk te maken. Daarom wilde ik ook niet via Skype of iets dergelijks. Ook heb ik geprobeerd om de kinderen in die isolatiekamer een fysieke invloed van buiten de kamer te laten hebben. Door die magneten aan beide kanten van het raam kunnen ze de wereld buiten hun raam fysiek beïnvloeden door de magneten te bewegen.

Het glas is een hele fysieke barrière, maar het is ook de verbinding met de rest van het ziekenhuis. Een van m’n ideeën was om een spel tussen kamers te doen. Begonnen met een soort boter-kaas-en-eieren. Dus een bordspel, dat best wel beperkt is, uitgegroeid tot een modulair iets met verschillende vormpjes die te combineren zijn.”

 
Het idee is dus je een pakketje krijgt en zelf mag uitzoeken wat je wilt spelen?
“Ja. Ik heb door interviews met kinderen verschillende typen spel gevonden. Ze beschreven allemaal situaties en dingen in het ziekenhuis. Daar zaten hele leuke verhalen tussen zoals ziekenhuisbelletje lellen. Dan drukten ze op de knop en als de zuster eraan kwam deden ze alsof ze weer sliepen. Of racen met IV-palen. Vervolgens heb ik drie groepen gedefinieerd; de Gamer, de Avonturier en de Knutselaar. De Avonturier verzint zelf zijn spelen, gaat zelf op onderzoek uit. Dan is er de Gamer, die houdt van vast omlijnde spellen. De Knutselaar houdt er meer van om mooie dingen te maken en te zien, en daar verhalen bij te verzinnen.”

 
Wat zijn de leukste dingen die je hebt meegemaakt?
“Dat verhaal van dat ziekenhuis belletje-lellen vond ik wel erg komisch. Dat was een beetje een ondeugend meisje dat kattenkwaad aan het bedenken was. Ik vond het heel leuk om te zien dat zo’n meisje in het ziekenhuis nog steeds een enthousiast en ondeugend kind is. Ja, ze was wel ziek en ze was wel kaal, maar ze was nog steeds erg energiek. Ik heb heel erg gelachen met sommige kinderen. Dat vond ik heel erg gaaf.”

 

Met kleine dingetjes de wereld een stukje mooier maken voor degenen die het nodig hebben. Job heeft bewezen dat het kan. De rest van de wereld heeft KonneKt in ieder geval ook al ontdekt. KonneKt is namelijk:

Winnaar in de categorie ‘Connecting’ | Interaction Awards.
Genomineerd voor de Conceptual Design Awards | Innovation for Health

 
 
 

Meer weten over KonneKt? Volg hier de nieuwste nieuwtjes en ontwikkelingen.

Comments are closed.