Achter Delftse deuren | De Watertoren

Dat de stad Delft prachtig is, hoeft niet verder uitgelegd te worden. Toch zijn er nog velen verborgen schatten die schuil gaan achter de Delftse deuren. Sophie Kelder struint met pen, papier en foto-camera de stad af om de leukste, onontdekte plekjes van Delft op te zoeken. In het eerste deel van deze serie, verstopt tussen de boompjes van het Kalverbos en de grote DSM-fabrieken: de Watertoren.

 

Tekst: Sophie Kelder

De watertoren die in 1895 gebouwd werd naar een ontwerp van M.A.C. Hartman en Delft van drinkwater voorzag, kwam in 1996 leeg te staan. In 2002 werd er een prijsvraag uitgeschreven om het Rijksmonument een nieuwe functie te geven. Een klimhal zou het worden, maar toen dit financieel onhaalbaar bleek, mochten Werner Bremer en Anne-Marie Wegh hun idee uitvoeren.

Met hulp van Rocha Tombal Architecten, verbouwden zij de watertoren tot een meditatiecentrum. De prachtige witte trap die de bezoeker langs twee vergaderruimtes naar de horecaruimte in het voormalige waterreservoir leidt, staat centraal en werkt als een labyrint. “Denk voordat je de trap oploopt aan een probleem of aan twijfels die je hebt. Boven zal je weten wat de oplossing is.” Dit is tenminste de bedoeling, al is het eigenaar Werner Bremer zelf nog nooit gelukt. Hoe dan ook, het is een prachtige toch naar boven met als een van de hoogtepunten het dakterras dat een prachtig uitzicht geeft op het historische centrum van Delft aan de ene kant, en de fabrieken van DSM aan de andere kant.

 

Foto’s: Lennard van der Vaart, Paul van Galen

 

Uitzicht
En het uitzicht vanuit de Watertoren

Comments are closed.